• BIST 83.048
  • Altın 146,881
  • Dolar 3,7605
  • Euro 4,0391
  • Sakarya : -5 °C

Bir kadının yaşam mücadelesi...

Bir kadının yaşam mücadelesi...
Hasta olan eşine yardımcı olmak için 7 yıl önce kamyon şoförlüğüne başlayan ve eşini birkaç ay önce kaybeden 49 yaşındaki Nermin Ataş, "Başka kocalar eşlerine mal mülk bırakır. Benimki bana meslek bıraktı" diyor

Bizim Sakarya Gazetesi'nde yer alan habere göre; 
Nermin Ataş'ın hiç kolay bir yaşamı olmamış. Başından geçen talihsiz bir evlilik sonrasında, kendisini kamyonla tanıştıran eşiyle tanışmış. Ekonomik güçlükler içinde olan ikinci eşiyle adeta kurtuluş savaşına girmiş. Kamyonla nereye yük çıkarsa birlikte gitmeye başlamışlar. Bir gün eşine "Kamyonu sürmek kolay mı?" diye sormuş ve o anda kendini şoför koltuğunda bulmuş. Sevmiş de kamyon kullanmayı. Bundan sonra çift şoför devam etmişler işe.
Ne var ki eşinin yakalandığı amansız hastalık bu işe sekte vurmuş. Eşi bir süre yine onunla yola çıkmaya devam etmiş ama daha çok direksiyonda o olmaya başlamış, sonraları seyrelmiş ikili yolculuklar ve kocası yatağa bağlandığında hiç mi hiç zevki kalmamış kamyonculuğun...
"O hasta iken yine çalışmaya mecburdum. Hastane giderleri, borçlar, harçlar hepsinin altından kalkmalıydım" diyor Nermin Ataş...

YALNIZ BAŞINA MÜCADELE 
Eşini kaybettikten sonra daha ağır bir sorumluluğun altına girdiğini, ancak onsuz çok zorlandığını anlatan Nermin Ataş, son birkaç aylık yaşam mücadelesini şöyle anlatıyor:
"O öldükten sonra uzun yola çıkamaz oldum. Korktuğumdan değil, dönüşte iş bulamazsam mazot parasını cepten vermek zorunda kalıyorsun. Rahmetli varken o bir şeyler ayarlıyor, beni yönlendiriyordu. Şimdi şehir içine sıkıştım. O da sadece çim işi çıktığında iş geliyor. Yağmur yağdığında onu da bulamıyorsun. Yağmuru çok severim, altında yürüyüp ıslanmayı ama iş için yağmasın diye dua eder hale geldim."

"ŞAŞIRIYORLAR" 
Yaşam koşullarının ağırlığından, dertlerden biraz uzaklaşıp kamyonculuk mesleğinin özelliklerinden söz edildiğinde gözleri parlıyor. Kendisini direksiyonda ilk görenlerin ya da yük götürdüğü kişileri telefonla aradığında karşıdaki kişinin şaşkınlığını gülerek anlatıyor. Mesleğinin zor olduğunu, gerçekten kadının doğasına biraz ters durduğunu ifade eden Nermin Ataş, "Ama sanıldığı gibi en zor olan kısmı güç gerektiren işler değil. O bir şekilde çözülüyor. Benim için en zor, sıkıcı yanı konaklama tesislerindeki lavabo sorunu. Bazen öyle bir hale geliniyor ki, park ettiğiniz yerde dikiz aynasına bakamıyorsunuz" diye konuşuyor.

"YERLEŞİK İŞ İSTİYORUM AMA..." 
Yaşadığı zorluklardan sonra kamyonculuğa artık çok severek devam etmediğini, mecbur kaldığı için bu işi yürüttüğünü ifade eden Ataş, "Kadın olmak her yerde zor ama bizim meslekte ayrı bir zorluğu var. Artık yaşım geldi ben de yerleşik bir işte çalışmak istiyorum ama nasıl?" diye soruyor.
Yıllar önce Adapazarı'nda belediye otobüslerinde kadın şoförlerin çalıştığı hatırlatılınca, "Başvursam beni kabul ederler mi?" diyen Ataş, "Böyle bir iş veya yakın yerlere sürekli kamyon işi bulmayı umut ediyorum. İnşallah olur" diye konuşuyor.

 

 
Bu haber toplam 1851 defa okunmuştur
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
Tüm Hakları Saklıdır © 2014 Akyazı | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0264 418 10 04 | Faks : 0264 418 10 04 | Haber Yazılımı: CM Bilişim